Portal Sklep Bazar Tygodnik Ryby Domowe Klub Reklama Pomoc
ARchiwum sklep
English pages

UWAGA! ZNAJDUJESZ SIĘ NA STRONACH ARCHIWALNYCH !!! NOWY ADRES => Wędkarstwo - Rybie Oko - http://www.fishing.pl

 
Artykuły
Forum
Foto
Baza
Co i kiedy
Linki
Brania
Hyde Park
Humor
Znad wody
Filmy i pliki
Kartki
Encyklopedia
Ryby i prawo
Ściąga
 
 
 
 
mniej ostatnich wiadomości 82114
To był fragmnet większej całości, niżej więcej :)
pytanie o połów
pomocy!
pomocy!
Odp: odp:Kłusownicy na śląsku
Odp: dorsz
.......................
Odp: Zapora na Wisłoce
Odp: Oj Panie Bogusz .....
Odp: Żyłka
pytanie o połów
pomocy!
pomocy!
leszczyńskie
"okonek"
Wróżka
W obronie jazgarza
Zawody? Również! Bo dlaczego nie?
Wisiel :/
Łowic bez nęcenia ?
Opowieśc znad wody..
Zanęty produkcji polskiej a zagranicznej
Konińskie kanały
Kupię szpulę do Okumy Avenger AV 30!!!!!!!!!!!!
POŻEGNANIE :) - godz 14!!!
Fajna rybka
Szkoda tytułować
 
 
więcej
Zawody wędkarskie
 4/145
Ten okropny żarłok - JAZGARZ
 
Opowieści znad wody.... cz.1
 6.9/85
Leszczowisko
 7.1/202
 8.8/115 hit
Łakomiec
 7.9/66
Oszuści na Bazarze Rybiego Oka.
 7.3/64
KOMUNIKAT
 
Stało się...
 5.6/30
Kłusownik ukarany! Lepiej późno niż wcale.
 4.9/71
 
 
więcej
Petycja!!!!!!!!!!!!!
Pstrąg Roztocza
Uroczyste otwarcie
 
 
Inne ankiety
Żyłka
Co robisz z niepotrzebnym kawałkiem żyłki?
wyrzucasz gdziekolwiek
rzucasz do wody, bo tam jej nie widać i ptak się nie zaplącze
tniesz na mniejsze kawałki i wyrzucasz
zabierasz ze sobą, by spalić w ognisku
zabierasz ze sobą, by wyrzucić do śmietnika
to inaczej, jak podaj w komentarzu

Wyniki Wyniki wszystkich

Komentuj
 


Wszystkie Rodzaje Wędkarstwo Gruntowe

Hit  Sumowe akcesoria

Autor: Jacek Jóźwiak
Temat: Sum
Data:02.4.02 10:39
Czytano:9818

Zaczynam od żyłek i linek. Żyłki monofilowe na suma muszą być produktami najwyższej klasy. Nie ma potrzeby używania żyłek o przekroju większym niż 0,35 (spinning) i 0,40 (pozostałe techniki), należy tylko wymagać, by miały one odpowiednią wytrzymałość: ok. 8-10 kg. Przy poprawnym wędzisku, niezłym kołowrotku i dobrym wędkarskim warsztacie, nie ma praktycznie suma, którego na "trzydziestkępiątkę" nie dałoby się wyjąć. Żyłki grubsze od czterdziestki znacznie skracają rzuty, powodują szybkie spływanie zestawu gruntowego, przyciąganie żywca ku wędkarzowi oraz utrudniają zacięcie przy przystawce.





Coraz modniejsze są ostatnio wędkarskie plecionki. Ich nadzwyczajna wytrzymałość, niemal "zerowa" rozciągliwość i całkowity "brak pamięci" zachęcają wędkarzy. Pewność daje już plecionka o przekroju 0,22. Ma ona wytrzymałość ponad 10 kg. Wędkarze przedkładający nade wszystko moc linek mogą skorzystać z "trzydziestki", która z reguły wytrzymuje ok. 20 kg. Tu jednak istotna uwaga - plecionka wymaga idealnego układania zwojów na szpuli. Takich kołowrotków nie jest na świecie zbyt wiele. Warto więc podczas zakupu mieć ze sobą kilkadziesiąt metrów starej żyłki i sprawdzać regularność nawijania. Warto - czasami mało znane firmy wypuszczają na rynek niedrogie kołowrotki świetnie układające linki.

Plecionka stawia większe wymagania także wobec wędzisk - powinny być one dużo bardziej elastyczne, aż do akcji środkowej włącznie. Należy pamiętać, że monofil z racji sporej rozciągliwości pełni funkcję amortyzatora, zaś w przypadku stosowania plecionek rolę tę musi przejąć kij i hamulec kołowrotka.

Podobnie jak nie polecam zbyt grubych żyłek, tak nie jestem zwolennikiem potężnych haków podczas łowienia sumów. Uważam, że haki nr 1/0-2/0 w zupełności wystarczą do zbrojenia żywców, dżdżownic, żabek, turkuci, wątróbek, jelit, ślimaków i na co tam jeszcze można łowić sumy. Wąsal z reguły połyka przynętę pełna gębą (wyjątkiem są "gumki" i blachy wahadłowe) i bardzo głęboko. Drgania spławika w zestawie przystawkowym - jak wykazały podwodne obserwacje - spowodowane są obmacywaniem kąska wąsami lub zaopatrzonymi w liczne komórki smakowe okolicami paszczy. Samo pobranie pokarmu to gwałtowny wsys i natychmiast uruchomiony odruch połykania. Jednak jakiekolwiek zakłucie, wyczucie nienaturalnej twardości haka, powoduje natychmiastowe wyplucie przynęty.


Sumowa paszczęka jest dobrze umięśniona, wysłana mocnym naskórkiem. W przeciwieństwie do kościstej mordy szczupaka i sandacza, ostry hak dobrze wnika i znakomicie trzyma się w gębie wąchala. Haków o wyższej numeracji łamanej (3/0, 4/0, 5/0 itd.) używa się tylko do zbrojenia bardzo dużego żywca podczas zasiadki na konkretnego, wypatrzonego giganta.

Haki muszą być bardzo mocne, koniecznie kute, o niezbyt długim trzonku. Najlepsze są karpiowe, specjalnie projektowane i konstruowane dla dużych i gwałtownych naprężeń. Powinny mieć dość szeroki i łagodnie wyprofilowany łuk kolanowy oraz być bardzo ostre. Nie polecam tu ostrzenia haków korudndowymi osełkami - tarcie nigdy nie zastąpi ostrzenia chemicznego czy laserowego. Hak stępiony na zaczepach należy po prostu wymienić na nowy.

Podczas łowienia na przynęty naturalne nie ma potrzeby stosowania kotwiczek. Używane są wyłącznie do zbrojenia przynęt spinningowych. Muszą być także mocne, ostre ( tu dopuszczalne jest ostrzenie mechaniczne) i mieć dobrze odchylone zadziory. Tendencja do usuwania zadziorów dobra jest w przypadku łowienia mniejszych ryb, sum natomiast stwarza na kiju tyle niespodzianek i jest tak cenną zdobyczą, że haki bezzadziorowe wydają mi się przerostem etyki.

Ciężarki powinny być możliwie najlżejsze, byle tylko utrzymywały przynętę w jednym miejscu. Doświadczonych sumiarzy niemalże oburza fakt stosowania na kanałach i w zbiornikach zaporowych ciężarków rzecznych, kilkunasto czy kilkudziesięcio dekagramowych. Tymczasem ciężarek służy wyłącznie do zarzucenia zestawu oraz do utrzymania go w miejscu. Na wodach stojących w zupełności wystarczy masa 30-40 g, czyli taka, która umożliwi wyprostowanie żyłki zwolennikom samozacinania się ryb szczytówką kija. Kolegom przenoszącym na sumy metodę karpiową potrzebne będą obciążniki nieco lżejsze.


Na wody bieżące konieczne są jednak obciążenia dużo większe. W pewnych warunkach usprawiedliwiony jest nawet ciężarek 250 g. Kształt właściwie dowolny, nieźle trzymają się dna podłużne trylinki, ołowiane lane w łyżce... Najbardziej praktyczne jednak wydają się gruszkokształtne obciążniki z uszkiem bądź wtopionym krętlikiem, a także piramidki, stożki i walce zaopatrzone w uszko.

W tej książeczce chciałbym lansować podpatrzoną nad Dnieprem metodę łowienia sumów na ciężko gruntówkę denną z przyponem bocznym, swoisty sumowy pater noster - "irlandkę", jak nazywają ją Ukraińcy. Ciężarki z kanalikiem, płaskie i najczęściej kanciaste nie bardzo nadają się do prawidłowego zamontowania zestawu.

Węzły stosowane przy montażu sumowych zestawów przedstawiam na rysunku. Wymagają one trochę fatygi, ale gwarantują wytrzymałość. Np. standardowe, pętelkowe łączenie przyponu z linką główną jest dużo słabsze od węzła zderzakowego, poczwórny węzeł chirurgiczny jest najlepszy do mocowania troka bocznego. W przypadku świadomego nastawienia się na sumy lepiej nie używać żadnych agrafek, krętlików, drucianych łączników i do minimum ograniczyć liczbę kółek łącznikowych. Tam, gdzie da się to zrobić, należy wiązaćłączenia bezpośrednio na żyłce.

Sygnalizatory znacznie zwiększają komfort łowienia. Sumy nie są rybami, które wymagają bezustannej koncentracji na spławiku czy szczytówce wędziska. Jeden z moich przyjaciół podczas sumowych zasiadek zawzięcie czyta zaległą prasę. Gdyby czynił to podczas polowania na każdą inną rybę, uważałbym to za pogwałcenie wszystkich wędkarskich zasad - w przypadku oczekiwania na branie wąsatego drapieżnika można usprawiedliwić nawet krótką drzemkę.

Oderwanie się od wędek umożliwiają sygnalizatory dźwiękowe. Choćby najprostszy i najpospoliciej spotykany dzwoneczek przyczepiany do szczytówki. Dzisiaj, w czasach eksplozji elektroniki, produkuje się wiele modeli nowoczesnych sygnalizatorów. Piszczą one, wygrywają różne melodyjki, wyją, buczą, brzęczą i często świecą na dodatek. W wodach stojących podczas zasiadek można używać sygnalizatorów mocowanych na podpórce wędziska i informujących nie tylko o samym braniu, ale nawet o szybkości wysnuwania żyłki. Na wodach bieżących trzeba korzystać z urządzeń działających na zasadzie wyrwania żyłki ze specjalnego uchwytu, co zamyka obwód elektryczny i uaktywnia sygnalizację.

Sygnalizatory można stosować nie tylko podczas połowów gruntowych - także podczas łowienia na żywca, pęk dżdżownic i inne przynęty podane nad dnem, w pół wody czy pod wierzchem użycie ich wydaje się zasadne.

Osęka - przyrząd ten, służący do lądowania wyjątkowo dużych ryb, od lat budzi kontrowersje w środowisku. Teoretycznie służy do odhaczania ryby za łuki skrzelowe, ale gdyby miał być urządzeniem bezkrwawym, miałby łagodne, zaokrąglone zakończenie. Tymczasem porządna osęka, zwana niekiedy gafem, jest ostra jak hak Mustada. Po doprowadzeniu suma do brzegu, nie ma czasu, a często i okazji, do kombinowania, jakby tu trafić pod pokrywę skrzelową. Wbija się ostrze gafa w tułów ryby, byle w przednią część ciała. Brzmi to makabrycznie, ale trzeba rzeczy nazwać po imieniu. Historie o podbieraniu sumów chwytem "noworodkowym", czy wynoszenie ich z wody niczym nową żonę na progu domostwa nie wynika z przesłanek etycznych, a z braku osęki. Nad Dniestrem spotkałem co prawda fachowców potrafiących wyrwać suma z wody chwytem za dolną, pozbawioną długich i ostrych zębów szczękę. Najlepsi sumiarze czynią to gołą dłonią, ostrożniejsi mają "na wyposażeniu" bramkarską rękawicę. Ruchoma jest wszak wyłącznie dolna szczęka, nie grozi więc jednak nie polecam. Pozostaje więc gaf - z jednym wszakże zastrzeżeniem: ranionego osęka suma należy uśmiercić natychmiast po wyjęciu z wody. Przetrzymywanie go na agrafce jest niepotrzebnym przysparzaniem cierpień żywemu stworzeniu.

drukuj drukuj wyślij wyślij

Lista komentarzy


Brak komentarzy.


Valid XHTML 1.0!
Wszelkie prawa zastrzeżone - All Rights Reserved - ©1999-2004 Krokus Sp. z o.o. - powered by eZ publish
Za publikowane treści odpowiedzialność ponoszą ich autorzy, jednocześnie wyrażając tym samym zgodę na ich bezterminową publikację.
Reklamy Krokus: Producent wszywek, metek, etykiet. Zobacz: Metki Firma "Wszywka" zaprasza!